ISTORIJA RAGBI KLUBA PARTIZAN

Početkom pedesetih, nakon normalizacije situacije u državi, dolazi do ponovnog pokušaja osnivanja ragbi klubova u Jugoslaviji. Dragan Maršičević, generalni sekretar Saveza sportova Jugoslavije, u saradnji sa Ragbi 13 savezom Francuske organizovao je 1953. godine četiri ragbi utakmice u Beogradu, Novom Sadu, Subotici i Ljubljani. Utakmice nailaze na dobar odziv publike i postaje jasno da je pravi trenutak za osnivanje novog, domaćeg kluba.

Tako je prvog novembra 1953. godine, na inicijativu Maršičevića, održana osnivačka skupština Ragbi Kluba Partizan. Za članove uprave kluba tada su odabrani Vladimir Marković, Zvonko Bedeniković, Berislav Stanojlović, Vladeta Dragutinović, Nikola Milovanović, Jovan Knežević i Jovan Mileusnić. Za trenera je odabran Boris Blažević, u to vreme najveći poznavalac ragbija, koji je iskustvo u ovom sportu stekao igrajući u Rumuniji.

Partizan je tako postao prvi posleratni ragbi klub u Jugoslaviji, a iste godine se u okviru beogradskog sportskog društva „Radnički“ osniva još jedna ragbi selekcija. Ova dva tima sastala su se 25. aprila 1954. godine na stadionu „Jedinstvo“ u Paraćinu. Tako su Partizan i Radnički odigrali prvu ragbi utakmicu posle Drugog svetskog rata. Crno-beli su slavili rezultatom 21:11, a prvog maja iste godine na stadionu JNA odigran je revanš gde je Partizan ponovo bio bolji – 16:14.

Već tada je bilo jasno da Partizan ima odličnu ekipu, pa je tako Parni Valjak u narednim godinama osvojio tri uzastupne titule prvaka Jugoslavije (1959, 1960 i 1961) a jednom je bio i pobednik Kupa. U saradnji sa francuskim klubovima organizovano je i nekoliko međunarodnih susreta, na kojima su Beograđani takođe beležili uspehe. Ipak, klub je imao velike probleme oko infrastrukture: bilo je vrlo teško održavati teren za igru, a rad sa mladim selekcijama nije bio za pohvalu. Teške okolnosti uslovile su da se klub ugasi 1963. godine.

U narednim godinama ragbi klubovi u Jugoslaviji imali su poteškoća sa finansijama i terenima, ali ljubav prema sportu uspevala je da ih održi. Upravo zbog ljubavi prema ragbiju, stariji članovi Partizana sastaju se 28. aprila 1974. godine i pokreću inicijativu da se prvi ragbi klub u Jugoslaviji obnovi i zasija istim sjajem kao nekad. Bilo je potrebno četiri godine da obnovljeni Partizan osvoji Kup SFRJ, a na titulu Nacionalnog prvenstva čekalo se do 1988.

Poslednja decenija dvadesetog veka važi kao najtrofejniji period u istoriji kluba. Pored osvajanja poslednjeg Prvenstva SFRJ 1992. godine, Partizan je bio prvak Savezne Republike Jugoslavije šest puta u ovom periodu (1993, 1994, 1996, 1997, 1998, 1999). Svake navedene godine, uključujući i 1995. Partizan je osvajao i Kup. Na početku novog milenijuma Nacionalno prvenstvo je osvojeno pet puta (2002, 2003, 2004, 2005, 2006) kao i dva Kupa (2000, 2001). Nakon osamostaljenja Srbije Partizan je još tri puta podizao trofej Kupa (2008, 2011, 2015).

TROFEJI

Prvenstvo SFR/SR Jugoslavije/Srbije: 1959, 1960, 1961, 1987/88, 1990/91, 1991/92, 1992/93, 1993/94, 1995/96, 1996/97, 1997/98, 1998/99, 2001/02, 2002/03, 2003/04, 2004/05, 2005/06, 2018.

Kup SFR/SR Jugoslavije/Srbije: 1960, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2003, 2005, 2008, 2011, 2015.

Prvenstvo Srbije u ragbiju 7: 2013, 2018.

Kup Beograda: 1954, 1955, 1959, 1961.

BUDUĆNOST

Činjenica je da je Ragbi Klub Partizan najuspešniji i najtrofejniji ragbi klub u Srbiji. U crno-belom dresu igrali su mnogi jugoslovenski i srpski asovi, a tokom svog postojanja podignuto je čak 34 trofeja. Ljubav prema ragbiju i Partizanu održavali su klub u vrlo teškim vremenima, a sve to zarad bolje budućnosti ovog sporta u Srbiji. Partizan stoga ima veliku odgovornost da treći najgledaniji kolektivni sport na svetu popularizuje u našoj zemlji, a iako je u pitanju težak izazov, naš klub je spreman da odgovori na njega.

Igraj ragbi, izaberi Partizan!